تبلیغات
خاطرات رزمندگان و شهدای شهر من خور - کاش از ما نپرسند بعد از شهدا چه کرده اید ؟

خاطرات رزمندگان و شهدای شهر من خور
 

فکر میکنم که چه خوب شد  بار سفر بستید و نماندید شهدای عزیزم

شاید میدانستید روزی به اینجا میرسیم که سرود رفتن را فریاد برآوردید و ماندن را تاب نیاوردید.پرواز کردید تا بازماندگان را در بهت و غفلت و ناآگاهی خودشان تنها بگذارید

 

چه خوب شد نماندید که ببینید بی حیایی و بی عفتی و اسراف و تجمل موجب مباهات مردم شهر است.

 

چه خوب شد نماندید که ببینید خونتان را چگونه در خیابانهای شهر پایمال میکنیم و تنها به این بسنده میکنیم که شرمساریم.

 

چه خوب شد نماندید که ببینید به مقدساتمان به امام مان توهین میکنند و ما فقط سکوت میکنیم ؛ سگوتی مرگبار

 

چه خوب شد نماندید که ببینید ما امانتدار خوبی نبودیم آنجا که هنگام شهادت گفتید ما سرخی خونمان را به سیاهی چادرتان به امانت میدهیم

چه خوب شد نماندید که ببینید ما امانتداران خوبی نبودیم و خونتان را فرش راه رهگذران کردیم

چه خوب شد نماندید که ببینید ما برخلاف شما که سر در راه امامتان فدا کردید ؛ سید علی را تنها گذاشته ایم.

چه خوب شد نماندید ببینید که در این شهر دیدن گناه و منکر عادت شده است.

چه خوب شد نماندید که ببینید کوتاهی کردیم ...... فراموش کردیم ......و از یاد بردیمتان.

چه خوب شد نماندید ببینید که برخلاف سنگر های شما در سنگرهای ما دعوا بر سر پست و مقام و دنیاست.

چه خوب شد نماندید که ببینید ایمان و عاطفه و ایثار چوب حراج خورده اند در این شهر.

چه خوب شد نماندید که ببینید اینجا بیت المال را غارت میکنند...غیرت را به یغما برده اند...مسئولانمان در هتل های مجلل سمینار و کنگره و همایش برگزار میکنند...به اسلام وصله های ناجور میزنند...سیاست بازان حتی از نام شما هم برای سوء استفاده نمیگذرند...و دانشگاه ها ی ما دچار شده اند به نوعی درد ؛مثلا روشنفکر بودن...و الگوی جوانان ما روشنفکران غربی و اروپایی اند...اینجا عکس شهیدان را از خیابان ها و دانشگاهها جمع میکنند و ...

و مردم بر سرسره ی بیخیالی سوارند. و تمام شهر پلکهایش را بسته است...انگار که صدسال است به خواب رفته است. ما هم دوست داریم خوب باشیم...پس برایمان دعا کنید...جوانان ما خوبند...برایمان دعا کنید دعا کنید اگر در این شهر یکی دلش برای شما تپید اورا بزدل و یا ترسو و یا بی سواد ننامند ، دعاکنید اگر کسی در این شهراحساس خطر کرد که دارد هدف اصلی شما فراموش میشود حواله جهنم رفتن را به او ندهند ؛ دعا کنید شهدا . دعاکنید شهدای عزیز که همچون آن روزهای شور جانبازی‌های شما، نگذارد زمزمه‌های ناپاک نامردان را نظاره کنیم.

دعا کنید یادمان نرود که باید روزی و در پیشگاهی به این سوال پاسخ بگوئیم " که بعد از شهدا چه کرده ایم؟" اما...  کاش از ما نپرسند بعد از شهدا چه کرده اید ؟آخر چه داریم بگوئیم بجز انبوهی از نقطه چین ها!!!؟

و باز هم مثل همیشه در آخر همه درد و دل ها برای شما: شرمنده ام ؛ شرمنده ام ؛ شرمنده ام.

التماس دعا  یا حق






نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 29 مرداد 1393 توسط حكمت سعادت